“บิ บี๋…บี๋ฟังเค้าก่อนนะ” น้ำเสียงอาซานลนลาน มือของเขาสั่นไหว ใบหน้าตื่นตระหนกตกใจชนิดที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขามีอาการแบบนี้เพียงเพราะหันมาเจอฉัน
แสดงออกชัดเจนขนาดนี้ก็แปลว่าเขาผิดต่อฉันจริง ๆ เหมือนว่าเขาจะเริ่มตั้งสติได้จึงรีบเดินมาทางฉัน
“…” แล้วฉันจะทำยังไงดี ตอนนี้รู้สึกว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้ากับเรื่องของเราตลอดช่วงเวลาที่กลับมาคบกันมันเป็นโลกที่ถูกสร้างขึ้นมาคนละใบ คำถามก็คือโลกของเขามีอีกกี่ใบ
ไหนว่าจะไม่ปิดบังฉัน ไหนบอกว่าไม่มีความลับ ไหนว่าเราคุยกันทุกเรื่อง ที่ผ่านมาหลอกฉันอีกแล้วสินะ
“เปิดประตู” เขาน่าจะสั่งแม่ของเด็ก เธอคนนั้นรีบเปิดประตูรถเพื่อหาบางสิ่งอย่างลนลาน
“ไม่ต้องเข้ามาใกล้ ให้รั้วมันกั้นเราไว้แบบนี้น่ะดีแล้ว” คำพูดของฉันทำให้ผู้หญิงคนนั้นหยุดชะงัก
ฉันเพียงแค่ไม่อยากให้เขาเข้าใกล้ ไม่อยากให้เขาแตะตัว ไม่อยากให้เขาดึงเข้าไปกอด ไม่อยากให้เขาหว่านล้อมจนฉันกลายเป็นคน
