“คุณนี่มันทุเรศที่สุดเลย หน้าไม่อาย หัดอายฟ้าอายดินบ้างเถอะ”
เธอด่าเขาทั้งที่ไม่กล้าหันไปมอง โดยที่ไม่รู้เลยว่าเขายืนอยู่ข้างตัว พร้อมโน้มหน้าเข้ามาใกล้
แล้วกระซิบเสียงยียวนข้างแก้มขาว
“อายอะไรจ๊ะเมีย เมื่อคืนก็เห็นกันหมดแล้วแท้ๆ ”
“ออกไปนะ!”
เพี๊ยะ!!…
ด้วยความตกใจ เธอเผลอฟาดเข้าหน้าเขาเต็มแรง เจไดหน้าหันไปตามแรงตบ เขานิ่งไปซักพัก ก่อนหันกลับมามองเธอนิ่งสายตาเอาเรื่อง เบลล่าหน้าเจื่อนเม้มปากแน่นในใจแอบหวั่นเล็กน้อย
“กล้าตบผมเลยเหรอ ”
เขาถามเสียงเรียบเย็นชวนขนลุก พร้อมมือหนาที่เลื่อนขึ้นประคองสองข้างแก้มอย่างไม่เบามือนัก
หมับ..
“อื้อ”
แล้วบดเบียดริมฝีปากลงมาทันที พร้อมขยี้กลีบปากเธออย่างแรง
จ้วบ…
เขาจูบหนักหน่วง จนเธอรู้สึกเจ็บริมฝีปากไปหมด
“อื้อ…”
เบลล่าแทบหายใจไม่ออก ได้แต่ร้องท้วงในลำคอ มือเล็กพยายามดันตัวเขาออก แต่ก็ต้านคนตัวโตไม่ไหว เนิ่นนานจนพอใจเขาถึงยอมหยุด
“หึ่ย.
