ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงพลุดังสนั่นขึ้นกลางค่ำคืน ทันทีที่สัญญาณถูกส่งออกไป แสงสีหลากเฉดพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ามืดมิด ก่อนจะแตกกระจายออกเป็นประกายระยิบระยับราวกับฝนดาว ทุกคนที่ยืนอยู่ต่างเงยหน้ามองด้วยความตื่นเต้น เสียงอุทานดังขึ้นเป็นระยะ ผสมกับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความสุข
“ว้าว!!/สวยจังเลย!!”เสียงเด็กๆพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น
เจไดยืนอุ้มลูกน้อยไว้ในอ้อมแขนแน่นอย่างทะนุถนอม สายตาคมเงยขึ้นมองพลุเหนือศีรษะ ข้างกันคือเบลล่าที่โอบเอวเขาไว้แนบชิด ใบหน้าหวานยิ้มบางๆ ขณะมองภาพตรงหน้าอย่างมีความสุข
มือเล็กๆของเจด้าลูบผมแม่อยู่อย่างนั้น อย่างไร้เดียงสา ก่อนจะเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมใสสะท้อนแสงพลุที่กำลังแตกตัวสวยงาม
“ฉวยฉวย…สวยมาก!” เด็กน้อยชี้นิ้วขึ้นฟ้าอย่างตื่นเต้น เสียงใสเต็มไปด้วยความดีใจ
ปัง! เปรี้ยง! ฟู่ว—!
พลุอีกชุดพุ่งขึ้นต่อเนื่อง ท้องฟ้าสว่างวาบราวกับกลางวันชั่วขณะ ทุกคนยังคงเง
