ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูสั้นๆ ดังขึ้นพร้อมกับบานประตูที่ถูกผลักเข้ามาโดยไม่รอคำอนุญาต ร่างบางในชุดสูทเข้ารูปก้าวเข้ามาในห้องทำงานด้วยรอยยิ้มกว้าง ในมือหิ้วถุงอาหารชุดใหญ่ที่ตั้งใจซื้อมาทานมื้อเที่ยงพร้อมหน้าพร้อมตากับสามี
“ทำอะไรกันคะสองพ่อลูก”
เสียงหวานเอ่ยถามพลางเดินตรงเข้าไปหาคนสองคนที่นั่งอยู่บนโซฟา ภาพที่เห็นทำให้เธอหลุดยิ้มออกมาทันที เมื่อสามีที่ปกติจะดูเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า กลับอยู่ในสภาพคลายเนกไทออกหลวมๆ มือข้างหนึ่งถือถ้วยข้าว อีกข้างกำลังตั้งใจป้อนลูกสาวตัวน้อยที่นั่งตาแป๋วรออยู่ข้างๆ
“หม่ามี้!”
เจด้าที่กำลังเคี้ยวข้าวแก้มตุ่ยรีบตะโกนเรียกเสียงใสแจ๋ว ทันทีที่เห็นว่าเป็นแม่ ลูกสาวตัวดีก็ฉีกยิ้มแฉ่งจนตาปิดเป็นรูปสระอิ พลางโบกไม้โบกมือเรียกด้วยความดีใจ
“มาแล้วเหรอที่รัก ผมกำลังป้อนข้าวลูกอยู่ ถ้าหิวก็ทานก่อนได้เลยครับ”
เจไดหันมาคุยกับภรรยา ทั้งที่มือยังไม่วางช้อน
“ยัง
