"ห้ามดื้อนะลูก" พอเปิดประตูออกมาปลาบปลื้มกำลังจะวิ่งแต่ถูกแม่ตำหนิไว้ก่อน มือหนึ่งจับแขนลูกไว้ อีกมือเอื้อมกลับไปปิดประตูห้อง "ไปที่รถกันครับ" พอเสร็จแล้วเธอก็โน้มตัวลงไปอุ้มเอาลูก
แต่จังหวะที่อุ้มลูกขึ้นมาสายตาก็มองไปเห็นว่าตรงหน้าประตูเหมือนมีหลายคนยืนอยู่ หญิงสาวก็เลยหันไปมอง
"??" ปิ่นมุกจำได้แม่นว่าผู้ชายคนนี้คือคนที่มากับแทนคุณวันนั้น พอเห็นว่าเขามากับผู้หญิง ดวงตากลมเหลือบมองไปที่อีกสองคนซึ่งยืนอยู่หน้าประตูห้องของพวกเขา
"อ้าวคุณปิ่น" พิภพจะไม่ทักก็ไม่ได้ เพราะวันนั้นแทนคุณแนะนำให้รู้จักแล้ว
"สวัสดีค่ะ" หญิงสาวกล่าวสวัสดีเบาๆ แต่ดวงตาของเธอก็ยังคงมองไปที่ไชยาและนอร์เวย์อยู่
"ใครหรือคะ" เหมือนฝันก็มองไปเช่นกันแถมยังมองเด็กคนที่แม่อุ้มอยู่นั้นด้วย เพราะหน้าตาน่ารักน่าชัง
"ปิ่นขอตัวก่อนนะคะ" ปิ่นมุกรีบอุ้มลูกมาที่รถ เธอหายใจแทบไม่ทั่วท้อง
"ผมก็ขอตัวนะครับ" นอร์เวย์รีบไปที่รถของตั
