แกร็ก แกร็ก ไม่รู้ว่าเสียงใครพยายามจะเปิดประตูห้อง แต่ควรเคาะเรียกเจ้าของห้องก่อนไหม
แกร๊ก! คนที่อยู่ในห้องรีบมาเปิดประตูดูว่าเป็นใคร
"หือ?"
"แมะ"
"หนูจำห้องผิดแล้วมั้ง" ทีแรกไชยาไม่เห็นหรอกเพราะเขามองสูง แต่พอได้ยินเสียงแมะเท่านั้นแหละเขาถึงได้มองลงไปหาคนที่พูด
"แมะ" เด็กน้อยพยายามจะเข้าไปในห้อง
"ใครมาเหรอคุณไชยา" คนที่เพิ่งจะอาบน้ำออกมากำลังยืนเช็ดผมอยู่
"ลูกของสถาปนิกมาใหม่"
"ใครนะ" ชายหนุ่มถึงกับหยุดเช็ดผม แล้วรีบเดินมาที่หน้าประตู
"แมะ"
"ปลื้ม!!" พอได้ยินอันบอกว่าไม่เห็นปลาบปลื้มอยู่ในห้อง ที่แรกที่ปิ่นมุกมองไปก็คือห้องของเขาคนนั้น และมันก็เป็นแบบที่คิดไว้ หญิงสาวรีบวิ่งไปคว้าตัวลูก
เพี๊ยะ! ผู้เป็นแม่อดไม่ได้จริงๆ ถ้าไม่ทำโทษลูกก็จะไม่รู้ว่าห้ามดื้อห้ามออกมาแบบนี้ และห้ามมาห้องนี้โดยเด็ดขาด
"งื้ออออ" ปลาบปลื้มตกใจเพราะไม่เคยเห็นแม่โมโหขนาดนี้มาก่อน
"แม่ขอโทษนะลูก" ปิ่น
