ก๊อกๆ ก๊อกๆๆ มือหนึ่งโอบอุ้มลูกพาดบ่าไว้ อีกมือพยายามเคาะห้องเรียกคนที่อยู่ด้านใน
"มีใครอยู่ไหมคะ คุณไชยา คุณไชยาอยู่ไหม" คนแรกที่เธอคิดถึงไม่ใช่เขาหรอกแต่เป็นไชยา เพราะผู้ชายคนนี้ถึงแม้เธอจะไม่ค่อยพูดด้วย แต่ก็ยังพยายามจะพูดกับเธอ
ก๊อก ก๊อก หญิงสาวเคาะอีกครั้งแบบเกรงใจ เธอไม่ค่อยมั่นใจว่าพวกเขาจะอยู่ห้องไหมเพราะตอนกลางวันได้ยินชวนกันออกไปดื่ม
คนที่นอนหลับอยู่สะดุ้งตื่นมาตั้งแต่เสียงเคาะครั้งแรกแล้ว และเขารีบเดินมาที่ประตูตอนได้ยินเสียงพูด แต่ก็มีจังหวะหนึ่งที่หยุด และแอบโมโหเมื่อได้ยินคนหน้าประตูเรียกอีกชื่อที่ไม่ใช่ชื่อของเขา
แกร๊ก...
"คุณไชยาคะ ฉันขอรบกวนอะไรหน่อยได้ไหม" ประตูเปิดออกเธอยังไม่ได้มองเลยด้วยซ้ำว่าเป็นใครก็รีบพูดออกไปก่อน
"ไชยาไม่อยู่" เสียงเย็นชาเอยพูดออกมาแบบไม่สบอารมณ์
"คุณ?.. แล้วคุณไชยาไปไหน" สายตาเธอมองส่องเข้าไปในห้องกลัวว่าเขาจะโกหก
"มีอะไร" ทีแรกก็นึกโกร
