"แม่รักหนูนะลูก" มือเรียวลูบผมลูกน้อยที่นอนหลับใหลเบาๆ "หนูรีบหายดีไวๆ นะ แม่สัญญาว่าจะพาออกมาเดินเล่นทุกวันเลย" ต่อไปนี้เธอไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อีก เพราะถึงยังไงเขาก็เห็นแล้ว และปิ่นมุกคิดว่าเขาคงจะเชื่อเรื่องที่เธอบอกว่ามีสามีแล้ว
คุยกับลูกอยู่ไม่นานหญิงสาวก็เริ่มง่วงนอน
เช้าวันต่อมา..ที่โรงพยาบาล
"??" ปิ่นมุกตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนหลับอยู่ข้างกายลูกชาย เธอจำได้ว่าตัวเองไม่ได้ขึ้นมานอนบนเตียงนี่ ..หรือว่าเราจะละเมอ เป็นเอามากขนาดนั้นเลยเหรอเรา
"ขอวัดไข้น้องหน่อยนะคะ" พยาบาลเข้ามาพร้อมกับอุปกรณ์หลายอย่าง ปิ่นมุกรีบลงจากเตียง หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะมองไปดูคนที่นอนอยู่โซฟา โชคดีเขายังไม่ตื่นคงไม่เห็นว่าเธอขึ้นมานอนบนเตียง
"ไข้ลดแล้วแต่ยังมีอีกนิดหน่อยค่ะ"
"แล้วน้องจะได้กลับวันนี้ไหมคะ"
"ต้องรอถามคุณหมอดูนะคะ เดี๋ยวท่านก็คงมา"
"ค่ะ" ห่วงลูกก็ห่วง แต่ค่าใช้จ่ายนี่สิ ยิ่งนอนห้องพิเศษด้
