บทที่ 85

1210 คำ

"ถ้าไม่มีใครบอกฉันจะเข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้" ปราณีพยายามจะลุกจากรถเข็น เพื่อเข้าไปดูลูกชายให้เห็นกับตา "อย่านะพี่ ตาภพยังไม่เป็นอะไรหรอก" เอนกเข้ามาห้ามพี่สาวไว้ก่อน "ถ้าไม่เป็นอะไร ทำไมทุกคนถึงมีสีหน้าแบบนี้" ตอนที่นางหมดสติมันต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ ในห้องผ่าตัด.. "เอาเลือดผมไปอีกครับคุณหมอ" เขาได้ยินทางหมอคุยกัน ว่าต้องหาผู้บริจาคเลือดเพิ่ม "แต่คุณจะเหนื่อยมากนะครับ" "ผมบอกให้เอาเลือดผมไปอีกไง" นายแพทย์ที่ทำการผ่าตัดพยักหน้าบอกให้ผู้ช่วยเพิ่มเลือดจากผู้บริจาคมาสู่ผู้รับบริจาคอีก แทนคุณพยายามเร่งเลือดโดยการกำอุปกรณ์ที่หมอให้มา "คุณหมอคะ ผู้บริจาคจะไม่ไหวแล้วค่ะ" คนเช็คเครื่องที่ตัวของแทนคุณดูว่าตอนนี้คงบริจาคต่อไม่ได้แล้ว "พอแล้ว" "ผมยังไหวเอาไปอีก" "ไม่ได้หรอกครับ" "ผมบอกให้เอาไปอีกไง" สามชั่วโมงผ่านไป..ห้องพักฟื้น "คุณรู้สึกตัวแล้วเหรอคะ" น้ำอิงที่นั่งเฝ้าสามีไม่ห่างพอเห็นเขา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม