บทที่ 86

1324 คำ

"ถ้าไม่มีใครบอก ฉันก็จะไปดูเอง" ชายชราที่ไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะกระดิกตัว แต่ต้องพยายามดันร่างกายให้ลุกขึ้น "พี่อย่าทำแบบนั้นสิคะ พี่รู้ไหมว่าทุกคนพยายามช่วยพี่ แต่ทำไมพี่ถึงไม่.." "ไม่ต้องมาพูด เธอรู้..บอกพี่มา!" คำพูดที่ออกจากปากแทบจะฟังไม่ได้ยิน เพราะแรงจะพูดก็ไม่ค่อยมี "ฉันบอกพี่ไม่ได้ พี่ต้องนอนพักผ่อนร่างกายให้แข็งแรงค่อยไปดูเอง" "ก็ได้ถ้างั้นพี่ไปเอง อึก" ถึงแม้จะเจ็บมากแต่ทัตเทพก็พยายามลุกขึ้น จนหมอได้รีบเข้ามาช่วยไว้ เพราะกลัวแผลที่ผ่าตัดจะฉีก "ยังทำเป็นเก่งอีก ตอนนี้คนที่ช่วยพี่ยังไม่ฟื้น พี่ไม่สงสารคนที่บริจาคตับให้พี่หรือไง" "ใคร?" ในใจทัตเทพคิดไว้สองคน ไม่ว่าจะเป็นคนใดคนหนึ่ง ท่านก็ไม่อยากจะให้บริจาค เพราะพวกเขาคือดวงใจของท่าน "ฉันขอร้องนะพี่ พักฟื้นร่างกายตัวเองก่อน" หน้าห้องไอซียู.. "ถ้าคืนนี้คนไข้ยังไม่ฟื้น เราต้องเผื่อใจไว้บ้างนะครับ" หมอจะโกหกญาติไม่ได้ เพราะเรื่องน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม