"ผมว่าคุณลุงไม่ต้อง.."
"ไม่ได้หรอกครับ ถ้าผมกลับมีหวังหัวขาด" ลุงพลคนขับรถรีบพูดแทรกขึ้น ถึงแม้ทางนี้จะไม่อยากให้อยู่ดูแล แต่ลุงก็กลับไม่ได้อยู่ดี และต้องได้คอยโทรกลับไปรายงานตลอด
พิภพจะชวนเหมือนฝันไปค้างที่บ้านพ่อกับแม่น้ำอิงก็ไม่กล้าอีกแหละ จะทิ้งลุงไว้กับแม่สองคนได้ยังไง ทันใดนั้นพิภพก็นึกอะไรออกมาได้
"ถ้างั้นคุณลุงก็ไปค้างบ้านญาติผมแล้วกันครับ อยู่ไม่ไกลจากบ้านผมหรอก" ในเมื่อเขาไปไม่ได้ก็ให้ลุงนั่นแหละไป นาทีนี้ทำยังไงก็ได้ต้องจัดการลงให้ได้ก่อน
"ไม่ได้หรอกครับ" ถ้าไปค้างบ้านหลังอื่นก็ถือว่าขัดคำสั่งอีกนั่นแหละ
จะเอายังไงกับอีตาลุงนี่ดี ..พิภพหันมองดูหน้าเธอแบบเสียดาย คืนนี้ว่าจะอื้ออื้ออีกสักหน่อย
พอตกลงกันได้แล้ว ลุงพลก็ออกไปตลาดในตัวอำเภอนั้นเพื่อซื้อของ ..เงินเข้ามาในบัญชีของลุงเยอะมาก เพื่อให้ดูแลทั้งสามแบบไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ถ้าจะเอาเงินเข้าบัญชีของพิภพก็คงไม่รับ
"ซื้ออะไร
