บทที่ 95

1280 คำ

เช้าวันต่อมา.. "ดีจังเลยนะคะมีพระเดินผ่านหน้าบ้าน จะได้ตักบาตรแบบนี้ทุกวัน" เหมือนฝันตื่นขึ้นมาก็เห็นว่าแม่ของเขากำลังเตรียมอาหารออกมาตักบาตร เธอก็เลยขอมาด้วย "แถวบ้านหนูมีแบบนี้ไหมจ๊ะ" "พระไม่เดินผ่านหน้าบ้านฝันค่ะ บ้านของฝันอยู่ลึกเกินไป" "บ้านอยู่ลึกก็ไม่ใช่ว่าไม่ดี จะได้ไม่วุ่นวาย" "ใช่ค่ะตอนกลางคืนนี้เงียบมากเลย" แบบนี้แหละพ่อกับแม่ไปทำงานที่ไหนต้องได้พาลูกสาวไปด้วย ถ้ามีตากับยายอยู่ก็คงจะฝากได้ แต่พอสิ้นบุญพวกท่านแล้ว พ่อกับแม่ต้องได้มารับเธอไปอยู่ตามสถานที่ก่อสร้างด้วยกัน "ทำไมไม่ปลุกผมเลยล่ะครับ" ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาไม่เจอเธออยู่ข้างๆ ก็เลยรีบออกมาดู "แม่เอาของเข้าไปเก็บก่อนดีกว่า" "เดี๋ยวฝันช่วยค่ะ" ไม่รู้ว่าเรื่องเมื่อคืนนี้เขาจะจำได้ไหม ภาวนาขอให้เขาคิดว่ามันเป็นแค่ความฝัน หญิงสาวรีบเดินเข้าไปยกของช่วยแม่เพื่อแก้เขิน "ไม่ต้องหรอกจ้า ให้พี่เขาพาไปเดินเล่นรอบหมู่บ้าน จะ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม