"จะมาทำไมไม่บอก" ขณะที่เขารั้งตัวเธอไว้หญิงสาวก็อยู่นิ่งไม่ขัดขืน "พรุ่งนี้เราต้องกลับแล้ว"
"ฉันไม่ไป"
"เรื่องคดีความก็ยังไม่จบ และบริษัทก็ไม่มีใครบริหาร"
"คุณก็กลับไปเองสิ"
"ถ้าคุณไม่กลับผมก็ไม่กลับ" เขายังเข้าใจว่าเธองอนเรื่องที่ยังเคลียร์กับนาเดียไม่รู้เรื่อง แต่ถ้าให้เขาปล่อยเธอไว้ที่นี่ ก็ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรอีก
"ฉันจะไม่กลับไปที่นั่นอีกแล้ว ฝากบอกคุณลุงด้วย"
"จะไม่กลับไปได้ยังไง" ชายหนุ่มเริ่มจะหงุดหงิด ที่ดูเหมือนคุยกับเธอไม่รู้เรื่องเลย
"ที่นั่นไม่มีอะไรให้ฉันต้องกลับไปอีก ถ้าทุกอย่างจบคุณก็นัดวันหย่ามาได้เลย"
"คุณยังไม่ลืมเรื่องนั้นอีกเหรอ ผมบอกแล้วไงว่าไม่หย่า"
"ไม่หย่าก็ไม่เป็นไรค่ะ ปล่อยให้มันคาราคาซังกันอยู่แบบนั้นแหละ"
"คุณเป็นอะไรกันแน่บอกผมได้ไหม ถ้าเป็นเรื่องนาเดียผมกำลัง.."
"พอเถอะค่ะ คุณไม่ต้องทำอะไรอีกแล้ว คุณไม่สงสารลูกของคุณที่กำลังจะเกิดมาบ้างเลยเหรอ" ประโ
