"คุณนั่งก่อนนะ" หญิงสาวเอื้อมไปกุมมือของเขาที่ยืนตัวแข็งทื่อ ให้มานั่งลงที่เตียงก่อน "เราจะกลับกันคืนนี้ค่ะ" พอเขานั่งลงเธอก็โอบร่างของเขาไว้เพื่อเป็นการปลอบขวัญ
และทันใดนั้นมือของน้ำอิงก็ถูกแทนคุณจับขึ้นมา
เพี๊ยะ!
"อย่าค่ะ"
"ช่วยเรียกสติผมที" เขาจับมือของเธอตบหน้าตัวเขาเอง แต่ก็ไม่กล้าทำแรงเพราะกลัวเธอเจ็บมือ
"ไม่! คุณอย่าทำแบบนี้" น้ำอิงรีบชักมือตัวเองออกมาแต่ก็สู้แรงที่มีมากกว่าไม่ได้ เขายังคงจับมือเธอฟาดลงที่ใบหน้า
"ทำไมผมมันโง่งมขนาดนี้ โง่ไม่มีที่เปรียบ"
"ทุกอย่างมันผ่านไปแล้วค่ะ"
"มันผ่านไปแล้วเหรอ แต่ทำไมผมยังเจ็บตรงนี้" เขาจับมือของเธอมาแนบไว้ที่หน้าอกข้างซ้าย ตอนนี้เขาแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว
"มีอะไรเหรอลูก" พ่อกับแม่ที่เพิ่งจะเดินเข้ามาในบ้าน เพราะนั่งรับลมอยู่ด้านนอก ได้ยินเสียงคนในห้องคุยกันแถมยังมีเสียงร้องไห้
"เปิดประตูให้พ่อก่อน" เอนกตะโกนเข้ามาในห้องของลูกสาว
