แสงรุ้งกลับมาถึงห้องตอนเที่ยงคืน อันที่จริงเธอไม่ได้ไปดูหนังกับพี่ดิวหรอก เธอบอกเขาไปตามตรงเลยว่าเธอไม่ได้คิดอะไร ซึ่งพี่ดิวก็เข้าใจ แสงรุ้งจึงแยกกับพี่ดิวแล้วไปนั่งเล่นที่ห้องของอิมเมจ เธอทำตามที่อิมเมจบอกทุกอย่างคือ ให้ทำตัวเงียบๆ แล้วปิดโทรศัพท์ จนห้าทุ่มแสงรุ้งจึงกลับห้องตัวเอง เธอคิดว่ากลับมาจะเจอเขายืนรอดุเธออยู่เหมือนทุกครั้งที่เธอกลับห้องช้า แต่ ... ไม่มี
แสงรุ้งมีท่าทีผิดหวัง
สุดท้าย ... ก็เป็นเธอที่คิดไปเองคนเดียว เขาไม่เคยคิดอะไรกับเธอเลย โง่หมือนเดิมเลยรุ้งเอ๊ย !
แสงรุ้งไขกุญแจเปิดประตูเข้าไปด้วยความรู้สึกผิดหวัง
ห้องมืดสนิท เธอกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดไฟก็มีมือใครคนหนึ่งมาดึงเธอเขาไปกอด เธอดิ้นตามสัญชาตญาณ
" อ๊ะ ! ใครน่ะ "
" พี่เอง "
เมื่อได้ยินเสียงเขา แสงรุ้งจึงหยุดดิ้น ราวินเอื้อมมือไปเปิดไฟ
" พี่ราวิน ทะ ทำไม ... ? "
ทำไมเขาเข้ามาอยู่ในห้องฉันล่ะ หรือว่า ....
" พี
