“ทำตามแบบแผนที่เราประชุมกันไว้เลยนะคะคุณแข” ฉันพูดกับคุณเลขาแขระหว่างที่เดินกลับมาที่ห้องทำงาน หลังจากที่การประชุมวางแผนเสร็จสิ้น ซึ่งกว่าหัวหน้าของแต่ละแผนกจะตกลงกันได้ก็ใช้เวลาอยู่นานพอสมควร แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยดี
“รับทราบค่ะท่านรอง” คุณเลขาแขตอบรับและเปิดประตูห้องทำงานให้ฉัน
“หนู” เสียงที่คุ้นชินเอ่ยเรียก เมื่อฉันก้าวขาเข้ามาในห้องทำงาน คุณเลขาแขเหมือนจะรู้งานเธอจึงปิดประตูทันที ฉันปั้นหน้ายิ้มทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ว่าไงคะพี่คิน” ฉันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบง่ายพร้อมกับคลี่ยิ้มบาง ๆ ให้สามี
“ทำไมหนูไม่ปลุกให้พี่มาส่ง แล้วหนูมายังไงในเมื่อรถที่บ้านก็อยู่ครบ” เขาลุกจากโซฟาเดินตรงเข้ามาหาฉัน
“ลีเห็นพี่หลับ ลีเกรงใจค่ะ”
“เกรงใจอะไรกันลี พี่เป็นสามีลีนะ”
“ค่ะ พี่เป็นสามีของหนู” ฉันยิ้มให้พี่คิน
หึ! ยังดีนะที่เขาคิดได้อยู่ว่าเขาเป็นสามีของฉัน
“ลีเป็นอะไรรึเปล่า พี่รู้สึกว่าลีแ
