ภริตาปิดประตูบ้าน ก่อนจะเดินกลับมาอีกครั้งพร้อมกับหมอนและผ้าห่มในอ้อมแขน เธอตรงไปยังโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น และวางหมอนกับผ้าห่มลงบนนั้นอย่างไม่ใส่ใจนัก อานนท์ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความงุนงง
"นายนอนที่นี่แหละ" ภริตาบอกเสียงเรียบ พลางปรายตามองอานนท์แวบหนึ่ง
"อย่าล้อเล่นน่าภริตา ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ" อานนท์ถามกลับด้วยน้ำเสียงกึ่งขำกึ่งจริง เขาไม่คิดว่าภริตาจะใจแข็งกับเขาได้ถึงขนาดนี้
"นายมาอยู่ฟรี ไม่ต้องจ่ายค่าโรงแรม จะเอาอะไรอีก" ภริตาตอบกลับเสียงแข็ง ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป ปล่อยให้อานนท์ยืนอยู่ที่เดิม
อานนท์มองตามแผ่นหลังของภริตาที่หายเข้าไปในห้องนอน แล้วก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก เขาขำกับท่าทางของเธอ ภริตาพยายามทำเป็นดุดันและเย็นชา แต่เขาก็รู้ดีว่าภายใต้ท่าทีเหล่านั้น เธอพยายามซ่อนความรู้สึกอะไรไว้ อานนท์รู้ว่าภริตากำลังเล่นเกมกับเขา และเขาก็ยินดีที่จะเล่นตามกติ
