"นายก็ปล่อยฉันไปสิ แล้วคอยดูว่าฉันจะมีทางไปหรือเปล่า" ภริตาท้าทายเสียงสั่น แต่แววตายังคงแข็งกร้าว
อานนท์ยิ้มหยัน มุมปากยกขึ้นอย่างดูถูกเหยียดหยาม
"คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ภริตา" เขาเอ่ยเสียงต่ำ พลางเดินเข้าไปใกล้เธอช้าๆ จนภริตาต้องก้าวถอยหลัง "ชีวิตก่อนหน้านี้ของเธอมันเป็นยังไงอยู่กับพ่อบุญธรรมที่เป็นผีพนัน วิ่งหนีเจ้าหนี้หัวซุกหัวซุน กู้เงินชาวบ้านเขาไปทั่ว มีเจ้าหนี้รายใหญ่นับสิบกว่าราย..."
ภริตารู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่ากลางศีรษะ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและประหลาดใจ เธอไม่เคยปริปากเล่าเรื่องอดีตให้เขาฟังแม้แต่น้อย
"...ส่วนเธอก็หาเช้ากินค่ำ ทำงานไม่เป็นหลักแหล่ง เรียนหนังสือจบแค่ ม.หก แล้วยังต้องมารับเคราะห์ใช้หนี้แทนพ่อ หลบเจ้าหนี้จนแทบอยู่บ้านไม่ได้" อานนท์กล่าวต่อ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน
ภริตารู้สึกราวกับถูกเปลือยเปล่า ความลับที่เธอพยายามซ่อนไว้ถูกอานนท์เปิดโปงอย่างง่าย
