พวกแกมาหาที่ตายถึงที่จริงๆ

บรรยากาศยามรุ่งสางที่เกาะส่วนตัวของขุนเขาที่เคยเงียบสงบ บัดนี้กลับตึงเครียดจนแทบจะหยุดหายใจ ขุนเขายืนนิ่งอยู่หลังโขดหินใหญ่ริมหาด สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่กลุ่มชายชุดดำห้าหกคนที่กำลังพยายามลอบขึ้นเกาะมาจากทางป่าชายเลนฝั่งทิศตะวันออก มือหนากระชับปืนพกคู่ใจไว้แน่น ทุกลมหายใจที่เข้าออกเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตที่พร้อมจะขย้ำทุกคนที่บังอาจก้าวข้ามเส้นตายเข้ามาหาเมียรักของเขา "พวกแกมาหาที่ตายถึงที่จริงๆ" ขุนเขาพึมพำเสียงต่ำดวงตาวาวโรจน์ราวกับเสือร้ายที่กำลังจ้องตะครุบเหยื่อ ข้างหลังเขาในบ้านพักตากอากาศสุดหรู แพรวานั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงด้วยความหวาดกลัว โดยมีน้องกะทิแมวขาวขดตัวซุกอยู่ที่ตักราวกับจะช่วยปลอบประโลมใจ แพรวาได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ของบอดี้การ์ดที่วิ่งไปมาอยู่รอบบ้าน ยิ่งทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก "พี่ขุน... อย่าเป็นอะไรไปนะคะ" แพรวาสวดอ้อนวอนในใจน้ำตาคลอเบ้า ทันใ