ไม่เป็นไร ลี่หมวยยังไหวอยู่

“อ้ายปราบว่าเส้นนี้เหมาะกับข้อมือเล็ก ๆ ขาว ๆ ของหมวยไหมจ๊ะ” เสียงสองเสียงแปดพร้อมทั้งรอยยิ้มหวานหยดย้อยถูกส่งมาให้ชายหนุ่มที่นั่งควบคุมป้อนข้าวเด็กฝาแฝดอยู่บนโซฟาสีสด โดยไม่ไกลจากตู้เคาน์เตอร์ร้านทองที่มีไว้เพื่อรับรองลูกค้าที่มาใช้บริการแสดงสีหน้าเอือมระอาออกมาอย่างปิดไม่มิด เนื่องจากพอมีวันหยุดสุดสัปดาห์เรียนเสร็จกลับบ้านมาเมื่อไหร่ยัยเด็กลี่หมวยซึ่งเป็นตัวป่วนไม่ได้ต่างจากพวกลูกสาวเสี่ยเลยก็ทำเอาปราบต้องเหนื่อยหน่ายใจตลอด ยังดีที่ร้านทองทุกสาขาจ้างคนอยู่ประจำ รวมถึงตอนนี้ปราบเองก็เข้ามาดูแค่บางโอกาสเท่านั้น ไม่ได้มาบ่อยเช่นตอนเรียนจบใหม่ ๆ หรือจะเรียกได้ว่าเข้ามาตามอารมร์นั่นแหละ เพราะเห็นแบบนี้ชีวิตเขาก็ใช่ว่าจะว่างตลอด แต่อาผู้ประเสริฐก็ดันทิ้งทั้งงานไร่สวนรวมถึงสองหน่อเอาไว้ให้เลี้ยงไม่ต่างจากลูกในไส้ จากที่กล้า ๆ กลัว ๆ จะแตะเนื้อตัวเด็กเนื่องจากลัวจะบุบสลาย ตอนนี้ให้ลองดื้อกับเขาดู ไม่หิ้วคอไปทิ้งถังขยะหน้าตลาดให้เทศกิจเก็บไปให้จบ ๆ ก็บุญเท่าไหร่แล้ว! และจะพาเด็กสามขวบกว่า ๆ ลงไปเล่นด้วยที่ทุ่งนาแบบที่ชอบทำก็คงจะไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าไก่ชนที่เลี้ยงเอาไว้จะได้วิ่งไล่ตีเด็กพวกนี้หรือยัยหนูนาจอมแสบมันจะชวนพี่สาวไล่บีบคอลูก ๆ เขาก่อน เพราะไก่ในเล้ามันก็เคยหยุมคอตาเหลือกเกือบกลับดาวบ้านเกิดมาแล้ว ลูกชายเขาซื้อมาหลักหก สุดท้ายจะมาจบชีวิตในหม้อต้มเป็นกับแกล้มเหล้าก็ไม่ได้หรือไม่ นั่นจึงเป็นสาเหตุว่าทำไมสัปดาห์นี้เขาถึงหนีลี่หมวยไม่รอด แล้วบ้านตัวเองก็ขายทอง ยังจะมาซื้อทองกับปราบอีก หัวเล็ก ๆ นั่นของมันคิดอะไรอยู่ หรือมีไว้แค่กั้นหูเท่านั้น “กูสิไปจักนำ... บุพการีมึงติ” (กูจะไปรู้กับ... บุพการีมึงเหรอ) เนี่ย จะด่าแรงมากก็ไม่ได้ เพราะมีพวกตาแป๋วทั้งสองซึ่งเคี้ยวข้าวเต็มแก้มคอยจับตามองอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งถ้าเด็กมันจำแล้วนำไปใช้ ก็เป็นปราบนี่แหละจะคอขาดก่อนใครเพื่อน เหตุจากพอมีลูกแล้วเสี่ยแม่งก็รักลำเอียง! ต่อให้เขาจะเต็มใจให้เด็ก ๆ มันชนะแบบขาดลอยก็เถอะ แล้วปราบจะไปฟ้องใครได้แบบเมื่อก่อน ว่าลี่หมวยมันชอบยั่วยุอารมณ์เบื้องล่างเขาเอง “ได้นะจ๊ะ งั้นไปถามกันตอนนี้เลยไหม พอวันแต่งจริง ๆ จะได้ไม่เสียเวลา” “สิเลือกทองกะเลือกไปหมวย อย่ามายากนำกูหลายเถาะ กะเห็นอยู่ว่าบ่ว่าง แหกหน่วยตาเบิ่งเอาแนมันเป็นหยัง” (จะเลือกทองก็เลือกไปหมวย อย่ามาวุ่นวายกับกูมาก ก็เห็นอยู่ว่าไม่ว่าง แหกตาดูหน่อยมันจะเป็นไร) “หนูนา ได้ยินไหมจ๊ะ อ้ายปราบพูดไม่ดีกับหมวย ฮืออ” จากที่ยืนดูเครื่องประดับมูลค่าสูงอยู่กับพนักงานซึ่งเริ่มมีใบหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกให้เห็น ลี่หมวยก็รีบสไลด์ตัวเองลงไปนั่งที่พื้นใกล้ ๆ โซฟาโดยมีเด็กทั้งสองมองตามด้วยความไม่เข้าใจ แต่ไม่เป็นไร ระดับเธอ เดี๋ยวสร้างเรื่องบีบน้ำตาให้หนูนาแฝดคนน้องนำไปฟ้องเสี่ยกับซ้อใหญ่เอง “อีหมวย ลุกแมะ อย่าหาเรื่อง” (อีหมวย ลุกเลย อย่าหาเรื่อง) “อ้ายปราบ อย่าว่าลี่หมวยนะคะ ๆ” เด็กที่ทำคล้ายกับว่าตัวเองสามารถเข้าใจและรับรู้เรื่องราวของผู้ใหญ่ได้แล้ว กล่าวดุชายหนุ่มที่หยุดมือป้อนข้าวพร้อมทั้งทำตาขวางใส่คนสวยที่กำลังจะร้องไห้ให้เห็นอยู่รอมร่อ “ใช่เลยหนูนา หมวยก็อุตส่าห์มาอุดหนุนทองเพื่อให้หนูณีกับหนูนามีตังค์เยอะ ๆ ไปกินขนมที่โรงเรียนแท้ ๆ” “ช่าย ๆ อ้ายปราบอย่าพูดไม่ดีนะ ลี่หมวยเป็นลูกค้าเป๋าหนัก ไม่งั้นหนูนาจะฟ้องเสี่ย! ใช่ไหมหนูณี” “อื้อ” ก็นึกว่ามันเป็นห่วงเลยเข้าข้างกัน ที่ไหนได้ ก็เป็นแค่ยัยเด็กหนูนาที่ชอบเงินทอง กูอยากลงไปชักตายให้มันจบ ๆ เห็นเงินดีกว่าอ้ายเจ้าของได้จั่งใด๋! (เห็นเงินดีกว่าพี่ตัวเองได้ยังไง!) “ครับ ขอโทษครับ อ้ายหยอกน้องเพิ่นแมะ แม่นบ่หมวย” (ครับ ขอโทษครับ พี่หยอกเล่น ใช่ไหมหมวย) “ไม่ใช่ อ้ายปราบ—” “มึงสิเอาหยัง เว้ามา!” (มึงจะเอาไร พูดมา!) ปราบสุดจะทนกับคนอย่างลี่หมวย เขารีบใช้มือหนาตะครุบริมฝีปากสีเชอร์รีของอีกฝ่ายเอาไว้ แล้วหันไปยิ้มให้ฝาแฝดที่มองกันด้วยความไม่เข้าใจ ลูกไผกะฟ้าวมาเอาเด้อ ก่อนกูสิได้จกตับกินให้มันแล้วเทิงสามตัวโลดนิ! จากปราบเป็นปอบก็บ่ได้ยาก คั่นกูสูน (ลูกใครก็รีบมารับไป ก่อนกูจะจกตับกินมันทั้งสามคน จากปราบเป็นปอบก็ไม่ได้ยาก ถ้ากูโมโห) “คิก ใจร่ม ๆ ก่อนจ้า หมวยแอบไปถามกับพี่จิมาแล้ว พี่จิบอกว่าเสี่ยกับซ้อใหญ่จะกลับมาถึงเย็นวันนี้พอดี แล้วที่หมู่บ้านมีงาน อ้ายปราบพาหมวยไปเดินเล่นหน่อยได้ไหมจ๊ะ” แล้วโลดกูสิพาไป (คิดเหรอว่าเขาจะพาไป) ปราบทำเพียงพยักใบหน้าให้หญิงสาวตัวเล็กส่ง ๆ เช่นทุกครั้ง นั่งควบคุมการทานมื้อกลางวันเจ้าแฝดเสร็จ เขาก็ส่งมอบตัวภาระต่อให้จิรากรที่ครั้งนี้ไม่ได้ไปด้วยกันกับเสี่ย นำสองแสบไปส่งคืนบิดามารดา ส่วนตัวเองนั้นก็รีบปลีกวิเวกขับเศษเหล็กคู่ใจลงมาดูพวกไก่ชนซึ่งเลี้ยงอาไว้ที่ไร่นาจำนวนหนึ่ง เรียกได้ว่าตั้งแต่ผู้เป็นอาแต่งเมียใหม่ เขาก็หนีมาอยู่ที่นี่เป็นหลัก หากช่วงไหนไม่มีงานก็ถึงขั้นว่าเสี่ยคิดจะสร้างบ้านใหม่อีกหลังให้ ทว่าเจ้าตัวลืมไปหรือไม่ว่าหลานตัวเองเป็นใครแล้วจบอะไรมา ปราบจึงปฏิเสธไป เนื่องจากตัวเองโสดด้วย ทั้งยังไม่ได้คิดเรื่องที่จะลงหลักปักฐานกับใครที่ไหน ตั้งแต่เรียนจบมาก็พูดได้เต็มปากเลยว่าชอบใช้ชีวิตเป็นจรจัดเร่ร่อนแบบนี้สบายใจกว่าเยอะ เพราะคนแบบเขาไม่เหมาะสมที่จะไปดูแลใครได้หรอก ก่อนจะต้องขมวดคิ้วยามกราดน้ำไก่ชนไอ้แดงลูกรักไปได้ไม่ทันไร ภีมเพื่อนสนิทก็ต่อสายวิดีโอคอลมาหา เห็นแบบนี้ทั้งกลุ่มเขาก็มีการมีงานทำทุกคนแล้ว ช่วงหลังมานี้จึงไม่ค่อยที่จะได้รวมกลุ่มกันตั้งวงนั่งกินเหล้าเท่าไหร่ ต้องยอมรับเลยว่านั่นก็ทำเอาปราบเริ่มเหงาขึ้นมาแล้วเหมือนกัน แต่ใหญ่แล้ว อดเอา! (แต่โตแล้ว ต้องอดทน!) [มึงอยู่ไสนิหมอ สัญญาณเน็ตคือกากแทะ] (มึงอยู่ไหนเนี่ยเพื่อน สัญญาณเน็ตกากมาก) “เน็ตโทรศัพท์บักควาย กูบ่ได้อยู่บ้านสวน” (เน็ตโทรศัพท์ไอ้ควาย กูไม่ได้อยู่บ้านสวน) [ลงท่งไปหาอาบน้ำไก่อีกล่ะติเพื่อน] (ลงทุ่งนาไปหาอาบน้ำไก่อีกแล้วเหรอเพื่อน) “หม่องนอนกูอยู่นี้ สิให้กูไปไส ถามบ่คึด” (ที่นอนกูอยู่นี่ จะให้กูไปไหน ถามไม่คิด) [นับมื้อว่าปานอามึงเอาโลด ท่านเศรษฐีใหญ่หาโตจับยากคัก] (นับวันยิ่งเหมือนอามึง ท่านเศรษฐีหาตัวจับยาก) “ละสิมาจับหยังกู รังเกียจครับ” (แล้วจะมาจับอะไรกู รังเกียจครับ) [ครับอ้าย บักหลานเสี่ยเพชรท่าใหญ่] (ครับพี่ ไอ้หลานเสี่ยเพชร มาดเยอะ) “เออ กูสิท่าน้อยไปหาสะแตกหยัง อิจฉาวาสนากูปานนั้น กะย่างมาเว้าว่าซังคักใกล้ ๆ ตีนกูนี่มา เดี๋ยวสงเคราะห์ให้” (เออ แล้วกูจะถ่อมตนไปทำไม อิจฉาวาสนากูขนาดนั้น ก็มาพูดว่าเกลียดใกล้ ๆ ตีนกูนี่มา เดี๋ยวสงเคราะห์ให้) หากคิดว่าหลายคนในหมู่บ้านไม่ค่อยจะชอบหน้าปราบแล้ว นอกหมู่บ้านคงจะเสียยิ่งกว่า แต่เขาที่ถูกเสี่ยสอนมาดี มีหรือจะไปหาเรื่องใครก่อน แต่ถ้ามาพูดไม่ดีให้ได้ยินเมื่อไหร่ก็ไม่แน่ นี่คงจะเป็นสาเหตุที่ถูกมองไม่ดีเรื่อยมา แต่อย่างที่เคยบอกไป ว่าไม่ได้หาเงินให้ปราบใช้ เรื่องนั้นใครสน [โอ้ย กูละมักคัก ญาติทางซ้อมึงเป็นฮอดตำรวจอีก ไผสิกล้าเล่นมึงครูบา ฟ้าวออกมาแมะ หมอลำสิขึ้นแล้วใด๋หมู่ แดนเซอร์อย่างคักเลย] (โอ้ย กูละชอบมาก ญาติซ้อมึงเป็นถึงตำรวจอีก ใครจะกล้าเล่นมึงเพื่อน รีบออกมา หมอลำจะเล่นแล้ว แดนเซอร์อย่างแจ่มเลย) “กูสนแต่ไผเลี้ยงเหล้า” (กูสนใจแค่ใครเลี้ยงเหล้า) [บักห่ากินหัวมึง รวยใส่นาฬิกาเรือนเป็นล้าน เกิบใส่เล่นย่างลงท่งนาไปเก็บเบ็ดเป็นหมื่น ถุงมือขับรถเสือกเอามาใส่เกี่ยวข้าวกะหลักแสน ส่ำเหล้าขวดบ่จักร้อยซื้อสะแตกเองบ่ได้ ซั่นกะฟ้าวมา ทีมงานอ้ายตามเลี้ยงอยู่นิ มึงสิลงไปอาบกะบ่มีไผว่าดอกเพื่อน] (ไอ้ห่า รวยใส่นาฬิกาเรือนละเป็นล้าน รองเท้าใส่เล่นเดินลงทุ่งนาไปเก็บเบ็ดปลาเป็นหมื่น ถุงมือขับรถเสือกใส่มาเกี่ยวข้าวก็หลักแสน แค่เหล้าขวดละไม่กี่ร้อยซื้อแดกเองไม่ได้ งั้นก็รีบมา ทีมงานพี่ตามแกเลี้ยงอยู่เนี่ย มึงจะลงไปอาบก็ไม่มีใครว่า) เป็นเวลาเกือบจะสองทุ่มที่ลี่หมวยได้แต่นั่งปลงตกถอนหายใจกับตัวเองอยู่ตรงศาลารอรถของหมู่บ้าน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าก็ไม่มีครั้งไหนเลยที่จะไม่คาดหวังกับคนพันธุ์นั้น และที่ต้องปั่นจักรยานออกมานั่งชะเง้อคอรอเขาอยู่เช่นนี้ แน่นอนว่าคนในหมู่บ้านยังไม่ชอบใจปราบขนาดนั้น แล้วมีหรือที่บิดาลี่หมวยจะชอบ อุตส่าห์แอบแต่งตัวสวย ๆ หนีเถ้าแก่ลี่หมิงออกมาได้แล้วเชียว ทำไมต้องพบเจอแต่ความผิดหวังที่เกิดขึ้นกับเธอเสมอ เพราะถ้าปราบส่งข้อความมาบอกกันว่าจะมารับไปเดินเล่นงานบุญที่วัดช้าหน่อยหรือบอกว่ามาไม่ได้แล้วมันก็คงจะเสียใจน้อยกว่าต้องรออย่างไร้จุดหมาย ก่อนมือขาวจะกดรับสายเพื่อนสนิทด้วยความเหนื่อยอ่อน “เค้ก...” [เออ กูเอง มึงคิดว่าเป็นอ้ายปราบคนไม่ได้เรื่องของมึงโทรหาเหรอ] “เปล่านะ แต่อย่าว่าอ้ายปราบแบบนั้นสิ” [ไม่ให้กูว่ามันได้ยังไง นู่น แดกเหล้าเมาเต้นอยู่หน้าเวทีกับเพื่อนมันนู่น ไหนมึงส่งข้อความมาดีใจกับกูว่ามันจะพามาเดินเล่นในงานไง เดินตอนไหน วันนี้ พรุ่งนี้ หรือโลกหน้า ขนาดมีผู้หญิงเดินไปชนแก้วแล้วหอมแก้มมันยังไม่อะไรเลย คนแบบนี้มึงจะเอาทำพ่อพันธุ์จริง ๆ เหรอวะหมวย] “หะ...หอมแก้มเลยเหรอ” ก็เข้าใจแหละว่าเจ้าตัวโสด จะทำอะไรก็ได้ แต่มันก็อดที่จะขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาไม่ได้อยู่ดี “เออ เหลือแค่พวกมันไม่ล้วงกันโชว์แค่นั้น กูเห็นอีชะนีน้อยนั่นมันได้เบอร์ไปด้วย มึงก็รู้ว่าเห็นบ้าบอแบบนี้ตอนเรียนพี่ปราบมันร้ายแค่ไหน จำหน้าผู้หญิงที่เคยนอนด้วยได้หมดไหมเถอะ” หัวกะทิของมหาวิทยาลัย แถมยังเป็นถึงเดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์ นามสกุลต่อท้ายที่คนรู้จักกันไปทั่วทั้งจังหวัด แค่นี้ก็รู้ได้แล้วว่ามีคนอยากจะเข้าหาปราบเยอะแยะขนาดไหน แต่ใครจะไปยอมแพ้กันล่ะ “โอเค หมวยเข้าใจแล้ว” “เข้าใจว่า?” “เข้าใจว่าเค้กช่วยดูอ้ายปราบให้หน่อยนะ เขาไม่มารับหมวยไม่เป็นไร เดี๋ยวหมวยปั่นน้องชุน ๆ ไปงานเองก็ได้ รบกวนดูเขาให้หน่อย กลัวว่าเมาหนักแล้วจะไปตีกับใครที่ไหนอีก แบบนั้นเสี่ยกับซ้อใหญ่จะเป็นห่วงเอา” “โอ้ย หมวย กูละเหลือจะเชื่อกับมึงจริง ๆ” “อือ ก็เพราะหมวยชอบอ้ายปราบมาก ๆ ไปแล้วนี่นา ไม่เป็นไรหรอก หมวยยังไหวอยู่ ดูอ้ายปราบให้ที กำลังจะรีบไปแล้ว” TBC. เลี้ยงหลานมาแนวใด๋ละหมู่เจ้า เบิ่งกันเอาเด้อ ฝากคอมเมนต์กันด้วยนะคะ ดันบักปราบช่วยกันค่ะ 🥺