เสียงเร้าจูบบวกกับสภาพอากาศของฟ้าฝนตามฤดูกาลกระทบหลังคา ยิ่งส่งผลให้ชายหนุ่มที่เปลือยเปล่าท่อนบนนั้นหักห้ามหัวใจและห้วงอารมร์ซึ่งก่อเกิดขึ้นมาไม่ไหว ปราบยอมผละออกมาจากริมฝีปากแดงระเรื่อเพื่อให้หญิงสาวใต้อาณาเขตพักหายใจ
“อ้ายปราบ...”
“อ้ายสิถามอีกทื่อ อ้ายเอาอีหล่าได้บ่ครับ” (พี่จะถามอีกครั้ง พี่เอาเธอได้ไหมครับ)
ลี่หมวยแค่นยิ้ม พอเป็นเรื่องแบบนี้แล้วพูดเพราะกับเธอขึ้นมาทันที
“มาขนาดนี้แล้ว อ้ายปราบยังจะถาม”
หญิงสาวคออ่อนมากก็จริง ทว่าก็ไม่ได้ถึงขั้นขาดสติจนไม่สามารถรับรู้เรื่องที่กำลังก่อเกิดอยู่ขณะนี้ และต่อให้มันจะเป็นค่ำคืนที่ไร้เงาของแสงจันทร์ทราเช่นไร หากแต่ก็ไม่อาจจะบดบังใบหน้าที่มีความต้องการของชายหนุ่มได้เลย ตอนที่เขาถกเสื้อรัดรูปตัวจิ๋วของเธอขึ้นสูงจึงไม่อาจจะทัดทนมองอีกฝ่ายได้ต่อ
“กูกะว่าอยู่ สรุปเสื้อมันบ่ได้ฮัด แต่นมมึงโคตรใหญ่เลยหมวย” (กูก็ว่า สรุปเสื้อมันไม่ได้รัด แต่นม
