“จ้ะ บอกแก้วรออีกเดี๋ยวนะ เสร็จแล้วจะรีบตามลงไป”
“อืม”
เมื่อเด่นคุณเดินออกจากห้องไป ความเงียบก็ปกคลุมลงอีกครั้ง ทว่าเป็นความเงียบที่อบอวลด้วยบรรยากาศประหลาดบางอย่างที่เธออธิบายไม่ถูก เธอรู้สึกได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาอยู่ตลอด เธอจึงเงยขึ้นช้าๆ และก็พบสายตาคู่นั้นทันที
สายตาของกฤตภัทรที่มองตรงเข้ามาอย่างอ่านยาก มีบางอย่างซ่อนอยู่ใต้แววตาเย็นชาคู่นั้น…บางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นจากเขามาก่อน
เธอกะพริบตาหลายครั้งก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ
“อาหมอคะ…เอ่อ ป่านทำอะไรผิดหรือเปล่าคะ?”
เขาไม่ได้ตอบทันที เพียงหลุบสายตาลงเหมือนไม่อยากให้เธออ่านความรู้สึกบนใบหน้า ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“ที่นี่เป็นที่ทำงาน ไม่ใช่ที่ให้ใครมานั่งจีบกัน”
คำพูดที่ฟังเหมือนตำหนิเล็กๆ แต่กลับทำให้ใบหน้าเธอร้อนวูบขึ้นมาจนแทบลามไปถึงลำคอ
“มันไม่เหมาะสม” เขายังพูดต่อด้วยน้ำเสียงกึ่งดุ กึ
