ความอึดอัดค่อยๆ เพิ่มขึ้นทุกชั้นที่ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นไป แต่เธอมั่นใจว่าความสงสัยที่เคยมีกำลังจะได้คำตอบในอีกไม่กี่นาทีนี้แล้ว
สายลมยามค่ำคืนบนดาดฟ้าของโรงพยาบาลรัตนเวชพัดแรงจนเหมือนจะพยายามพัดพาความอึดอัดในอกของทุกคนให้สลายไป ความเงียบปกคลุมทั่วบริเวณเหมาะแก่การพูดเรื่องที่ไม่อยากให้ใครได้ยิน
กฤตภัทรยืนหันหลังให้ทั้งคู่ ไหล่กว้างของเขาโน้มเล็กน้อยราวกับมีบางสิ่งกดทับอยู่จนหนักหน่วงเกินรับไหว เขาไม่ขยับ ไม่แม้แต่จะหันมามอง ทั้งที่รู้ว่าหลานสาวและเด็กหนุ่มอีกคนกำลังจ้องแผ่นหลังของเขาพร้อมคำถามมากมายที่กำลังจะระเบิดออกมาในไม่ช้า ดวงตาคมของเขามองไปยังวิวเมืองเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยแสงไฟและความสับสน เหมือนกับหัวใจที่กำลังปั่นป่วนของเขาในเวลานี้
เขาหลับตาเพียงชั่วอึดใจ ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก เหมือนตัดสินใจแล้วว่าความลับที่เขาฝืนเก็บมานาน…ถึงเวลาต้องปล่อยให้มันหลุดออกมา
“ความจริงก็คือ...ป่าน…
