กฤตภัทรมองคนทั้งสองอย่างลึกซึ้ง ก่อนตอบด้วยเสียงทุ้มนิ่งที่เปลี่ยนจากความกดดันเป็นความมุ่งมั่นแน่วแน่
“อาจะไม่มีวันทำให้ป่านเสียใจ ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไรก็ตาม”
เกสรามองอาของตัวเองนิ่ง ก่อนพยักหน้าเบาๆ อย่างยอมรับ เด่นคุณก็ถอนหายใจยาวเหมือนความอึดอัดใจได้รับการคลี่คลายลงไปหลายส่วน แม้ทั้งสามยังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้
แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ได้รู้แล้วว่าปาณชีวาจะได้รับการปกป้องและไม่ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเพียงลำพังอีกต่อไป...
กลิ่นยาฆ่าเชื้อยังคงลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ เมื่อปาณชีวาลืมตาขึ้นอีกครั้งหลังจากถูกทำแผลและถูกย้ายออกจากห้องฉุกเฉิน ทุกอย่างรอบตัวดูขาวสว่างไปหมดจนแสบตา สายตามองเพดานก่อนจะเลื่อนมาที่ผ้าพันแผลตรงข้อมือ แขน และแผลถลอกที่ศอกซึ่งยังรู้สึกแสบร้อนอยู่ เชื่อว่าที่ข้อเท้าก็คงจะบาดเจ็บไม่ต่างกันเพราะเธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดบริเวณนั้นได้
แม้สติจะเริ่มเข้าที่ แต่หัวใจกลั
