“เรื่องงาน ลูกตามใจคุณมาตลอด แต่เรื่องคู่ชีวิต…มันควรเป็นสิ่งเดียวที่เค้าจะได้เลือกเองนะคะ”
เกสรารู้สึกขนลุกชันไปทั้งตัว
นี่คุณย่า...กำลังสนับสนุนเพื่อนของเธออยู่ใช่รึเปล่า?
พิมพ์สิรียังพูดต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกแต่จริงจัง
“เราสองคนก็อายุมากกันแล้ว จะอยู่กับลูกไปได้อีกกี่ปีก็ไม่รู้ คุณไม่อยากเห็นลูกมีความสุขบ้างเหรอคะ ไม่อยากเห็นเค้าได้อยู่กับคนที่เค้ารักในเวลาที่พวกเราไม่อยู่แล้วบ้างหรือไง”
คำที่ภรรยารักบอกทำเอาเกษมสันต์ชะงักอย่างเห็นได้ชัด เขาหยุดเคี้ยวอาหารก่อนจะวางช้อนลงบนจานอย่างช้าๆ
พิมพ์สิรีไม่ปล่อยให้ช่องว่างนั้นผ่านไปอย่างเปล่าประโยชน์ เธอพูดต่อทันทีด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกว่าเดิม
“อีกอย่าง…ฐานะอย่างเรามันไม่จำเป็นต้องใช้การแต่งงานมาเชื่อมธุรกิจอะไรทั้งนั้น โรงพยาบาลของคุณก็มั่นคงอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาใคร”
เกสราเห็นคุณปู่หลุบตาลงเล็กน้อย
นั่นแปลว่า…คุณย่าเริ่มทำให้ท่านไข
