ประโยคนั้นทำให้ธารมิกานิ่งไป เธอไม่ได้โกรธ แต่ตกใจนิดๆ เพราะไม่คิดว่าเขาจะถามตรงขนาดนี้ เธอมองหน้าเขาอยู่นานเหมือนพยายามเข้าใจว่าในคำถามมีความกลัวอะไรซ่อนอยู่บ้าง แล้วเธอก็ตอบด้วยน้ำเสียงที่นุ่ม แต่มั่นคงอย่างไม่มีเงื่อนไข
“ธารรักชัญญ่าค่ะ” เธอพูดชัดเจนทุกคำ “รักเพราะเธอเป็นเด็กคนนี้ ไม่เกี่ยวเลยว่าเธอเป็นลูกของคุณหรือไม่ คุณชนม์ก็รู้ดีว่าธารเองก็ขาดทั้งแม่และพ่อ การได้รับความรักที่บริสุทธิ์จากแม่นีกับพ่อวิทย์ ทำให้ความหวาดกลัวในใจ ความอ้างว้างเดียวดายที่เคยมีมันหายไปทีละนิด เพราะแบบนี้ธารถึงได้เลือกเรียนครุศาสตร์เอกปฐมวัย เพราะว่าธาร...อยากเป็นแสงสว่างที่อบอุ่นให้พวกเด็กๆ ทุกคน อยากให้พวกเค้ารู้ว่ายังมีคนที่พร้อมจะเข้าใจและรักพวกเค้าด้วยใจจริง แต่สำหรับชัญญ่า...ก็ถูกค่ะที่ธารอาจจะรักเธอมากเป็นพิเศษ แต่ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเธอเป็นลูกสาวของคุณ แต่เพราะเราสองคนได้ใช้เวลาร่วมกันมากกว่าเด็กๆ คน
