ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้องน้ำกว้างที่มีเพียงเสียงหยดน้ำและกลิ่นหอมจางๆ ของอโรมา ฉันนั่งหันหลังพิงอกแกร่งของเสี่ยครามในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ตอนเที่ยงคืนเศษๆ หลังจากที่ผ่านบทรักอันเร่าร้อนมาหลายยกจนร่างกายแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเขา ความอบอุ่นจากแผ่นอกของเสี่ยครามทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัย... ปลอดภัยจนเผลอปล่อยให้ความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่นานไหลออกมาจากปาก
"เสี่ยคราม..."
ฉันเรียกชื่อเขาแผ่วเบา
"หืม...?"
เขาครางรับในลำคอ พร้อมกับซุกไซ้จมูกโด่งไปตามลาดไหล่และซอกคอของฉันอย่างหลงใหล สัมผัสของเขาในตอนนี้มันช่างดูอ่อนโยนจนใจฉันสั่น
"โซดาว่า... โซดา..."
ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลั้นใจบอกความจริงที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตฉันไปตลอดกาล
"โซดารักเสี่ยคราม!"
ทุกอย่างหยุดกึก เสี่ยครามชะงักนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เดาอารมณ์ไม่ถูก
"มึงคิดว่า... ความรักคืออะไร?"
เขาไม่หยุดนิ่งเฉย แต่กลับ
