“เกิดอะไรขึ้นเหรอครับคุณพ่อ” น้ำเสียงร้อนรนของกรณ์เอ่ยถามผู้เป็นพ่อของตัวเอง หลังจากที่เดินทางจากสนามบินมาถึงบริษัท
“ไม่รู้สิ อยู่ ๆ หุ้นของบริษัทก็ตก ออเดอร์ก็ถูกยกเลิก”
“เป็นไปได้ยังไงครับ”
“พ่อก็ไม่รู้เหมือนกัน” ใบหน้าเคร่งเครียดของผู้เป็นพ่อแสดงออกชัดเจน สถานการณ์บริษัทในตอนนี้เหมือนถูกตัดหางปล่อยวัดจากผู้ถือหุ้นและคู่ค้าก็ไม่ปาน
“ไม่เป็นไรครับพ่อ ผมจัดการเอง” ใบหน้าหล่อเคร่งขรึมเมื่อกรณ์ทอดมองใบหน้าผู้เป็นพ่อบวกกับน้ำเสียงจริงจัง ถึงแม้ว่าต้องเจอสถานการณ์หนักแค่ไหนก็ตาม ยังไงเขาก็ต้องพลิกวิกฤตให้กลับมาดีเหมือนเดิมให้ได้
“ขอบใจมากนะลูก”
“พราวกลับมาแล้วเหรอลูก” น้ำเสียงดีอกดีใจของผู้เป็นแม่ เมื่อเห็นหน้าลูกสาวที่ไม่ได้เจอกันตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา พราวฟ้ากลับมาที่บ้านแม่ของตัวเองด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมกับของฝากติดไม้ติดมือมาด้วย
“กลับมาแล้วค่ะ”
“แม่คิดถึงที่สุดเลย”
“หนูก็คิดถึง
