หลังจากวันแห่งฝันร้ายผ่านพ้นไป ห้องพักฟื้นระดับ วีวีไอพีของโรงพยาบาลก็ถูกเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็น กึ่งที่ทำงานกึ่งรังรักของหมอแทนโดยสมบูรณ์ เขาใช้อำนาจในฐานะศัลยแพทย์มือหนึ่งและทายาทผู้ถือหุ้นรายใหญ่ สั่งย้ายเอกสารและโน้ตบุ๊กมาตั้งโต๊ะทำงานอยู่ข้างเตียงพะแพงตลอด 24 ชั่วโมงเพื่อเฝ้าเเฟนสาว เเละเจ้าตัวน้อยๆในท้องของเธอไม่ห่าง
"พี่หมอคะไปพักที่โซฟาดีๆ ไหมคะ นั่งหลับคาโต๊ะแบบนั้นจะปวดหลังเอาได้นะ"
พะแพงที่เริ่มมีสีหน้าสดใสขึ้นเอ่ยทักด้วยความเป็นห่วง ขณะที่เธอนอนประคองท้องน้อยๆ อยู่บนเตียง
หมอแทนเงยหน้าจากแฟ้มคนไข้ ดวงตาที่ล้าเล็กน้อยแต่เปี่ยมไปด้วยความรักจ้องมองเมียตัวน้อย
"พี่ไม่ไปไหนทั้งนั้นครับพี่อยากเป็นคนแรกที่พะแพงเห็นตอนตื่น และเป็นคนสุดท้ายที่ส่งหนูเข้านอนทุกคืน"
เขาเดินเข้ามาก้มลงจูบที่หน้าผากมน ก่อนจะเลื่อนลงมาจูบที่หน้าท้องที่ยังราบเรียบแต่ข้างในมีโซ่ทองคล้องใจของเขา กำลังเติบโต
