มือหนาถอดหมวกกันน็อกที่มารดาให้เป็นของขวัญวันเกิดออกด้วยความเหนื่อยอ่อน ตลอดหลายวันมานี้ผืนป่าแทบจะนอนไม่หลับ หรือบางช่วงที่เผลอหลับไปก็เป็นอันต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกอยู่เป็นประจำ และพบว่าข้างกายของตัวเองที่เคยมีหญิงสาวอยู่ด้วยกันก็หลงเหลือเพียงความว่างเปล่า
“ลูกพี่ เอ่อ...”
“มีอะไร” เจ้าของอู่ซ่อมรถเลิกคิ้วให้ดีนที่วิ่งมาตัดหน้าก่อนเขาจะได้เดินเข้าไปในตัวร้านหลังจากที่เรียนเสร็จแล้วมาถึง อีกฝ่ายมีท่าทีเหมือนจะอยากบอกอะไรกับเขา แต่ก็ไม่พูดเสียทีจนผืนป่าเริ่มหงุดหงิด “กูอารมณ์ไม่ดี มึงอย่าลีลา”
“พี่คนสวยมารอลูกพี่ตั้งแต่เที่ยงแล้วครับ!”
“คนสวย?” ยอมรับว่าชายหนุ่มหัวใจกระตุกขึ้นมาทันทีในตอนแรก ทว่าพอดันไหล่ดีนออกจากยะระสายตาการมองเห็นก็ทำเอาผืนป่าต้องแสดงสีหน้าผิดหวังออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว
“ป่าคะ เรียนเสร็จแล้วเหรอ วันนี้เหนื่อยไหม”
เป็นไลลาที่มารอเขาอยู่ก่อนแล้ว จำได้ว่าวันนั้นหลังจ
