"นาว" ปุณณ์เรียกเสียงอ่อย แต่นาวยังคงมึนตึงไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา
"เซลีน พี่เขมบอกว่าให้ไลน์หาด้วย พี่เขมจะมารับไปล้างแผล" นาวบอกเซลีนตามที่เขมฝากฝัง
"อ้าวไหนหมอบอกจะรอข้างนอกไง ...อ๋อๆ เซลีนไลน์บอกเดี๋ยวนี้แหละ" เซลีนมีสีหน้างุนงง แต่อีฟก็ส่งสายตาบอกเป็นนัยๆ ให้เธอตามน้ำทำตามที่นาวบอก
"ไปกินข้าวกันดีกว่า จะกินที่โรงอาหารของบริษัทหรือจะไปหาอะไรอร่อยๆ ในห้างกินกันดี" วิเวียนเอ่ยขึ้น
"บ่ายไม่มีอะไรแล้ว ไปหาอะไรอร่อยๆ ในห้างกินกันดีกว่า ปุณณ์ไปด้วยกันไหม" อีฟถาม
"ปุณณ์แล้วแต่นาว ถ้านาวไปปุณณ์ก็ไป" ปุณณ์คว้าเอวบางกอดไว้หลวมๆ วางคางเกยบนไหล่อย่างออดอ้อน ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากลอนผมสวยทำให้อดไม่ได้ที่จะกดฝังปลายจมูกลงบนแพรไหมสีน้ำตาลที่ทิ้งตัวแผ่สยายอยู่กลางหลัง เจ้าของเรือนผมนุ่มสวยหยิกเข้าที่แขนเสียเต็มแรงจนเขาต้องร้องโอดโอยออกมา แต่ดูท่าว่าเสียงร้องของเขาจะไม่ได้ทำให้อีกคนสนใจเลยแม้แต่น้อยยั
