หลังจากที่คาริสาทำความสะอาดเล้าไก่เสร็จ เธอก็เดินถือ ตะกร้าไม้ไผ่ ที่ด้านในมีไข่ไก่ห้าฟองเต็มภาคภูมิ
เสื้อสีขาวตอนนี้มีทั้งรอยดิน รอยน้ำ และคราบเหงื่อ แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
สายตาเธอเหลือบไปเห็นเดย์ที่กำลังยืนพักอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ไม่ไกล มือข้างหนึ่งถือขวดน้ำ อีกข้างเช็ดเหงื่อที่ต้นคอ
“พี่ออม เดี๋ยวพี่ออมเดินไปก่อนเลยนะคะ ริสาขอแวะไปหาเฮียเดย์แป๊บนึง”
พี่ออมหันมามอง ยิ้มบาง “จ๊ะ รีบตามมานะเจ้า ต้องไปเตรียมอาหาร เดี๋ยวคนงานเขาพักกันแล้ว”
“โอเคค่า~”
ทันทีที่พี่ออมเดินลับไป คาริสาก็รีบหมุนตัวเลี้ยวไปทางเดย์ทันที
เธอเดินดุ่ม ๆ ไปจนถึงตรงหน้า แล้วเอามือสะกิดแขนเขาเบา ๆ
“เฮียเดย์~ ทำไรอ่ะ”
เดย์เหลือบตามองนิดหนึ่ง “พักอยู่… มีอะไร”
“ก็เปล่า แค่จะมาอวด~” คาริสายิ้มกว้าง ยกตะกร้าในมือขึ้นโชว์ “ริสาเก็บไข่ไก่ได้ด้วย เยอะด้วยนะ!”
เดย์เลิกคิ้ว “ห้าฟอง?”
“ใช่! ห้าฟอง!” เธอตอบเสียงดังอ
