คาริสาขยับตัวออกเล็กน้อย เพื่อให้แก้วตาเข้ามาแทนที่ตรงจุดที่เธอเผลอทำกระทะตกเมื่อครู่
กลิ่นไข่ไหม้ยังอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ
พี่ออมเดินเข้ามาพร้อมผ้าขาวม้าในมือ “บะเป็นหยังดอกเจ้า~ เดี๋ยวพี่เก็บเอง” ก่อนจะหันไปมองคาริสาด้วยรอยยิ้มอ่อน “ไม่ต้องทอดแล้วเน้อคุณริสา มาช่วยพี่หั่นผักดีกว่า จะได้เสร็จไว ๆ เจ้า”
“ค่ะ…” คาริสาตอบเบา ๆ เสียงติดน้อยใจเล็กน้อย
เธอเดินมานั่งข้าง ๆ พี่ออม หยิบมีดขึ้นมาหั่นผักช้า ๆ
เสียง ตึก… ตึก… ตึก… ของมีดกระทบเขียงดังเป็นจังหวะ แต่ดวงตาของเธอกลับลอยเหม่อไปไกล
จนกระทั่ง
“อ๊ะ…”
มีดบาดนิ้วโดยไม่ทันรู้ตัว เลือดซึมออกมาเป็นทาง
แต่เธอก็ไม่ร้อง ไม่พูดอะไร เพียงเดินไปเปิดน้ำล้างแผลเงียบ ๆ แล้วกลับมาหั่นผักต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จนกระทั่งอาหารมื้อกลางวันเสร็จเรียบร้อย
คาริสาหันไปบอกพี่ออม “พี่ออม… ริสาขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”
พี่ออมที่กำลังตักอาหารให้คนงานอยู่เงย
