“อยากหนี”

หลังจากเกริงพลพาตัวคาริสาออกมาจากวงนักข่าว เขาก็พาเธอเดินตรงเข้ามาในงานทันที เพื่อจะพาไปทักทายแม่ของเขาที่กำลังยืนอยู่กับแขกผู้ใหญ่หลายคน แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะก้าวเข้าไปถึง คาริสาหยุดเท้าแล้วเงยหน้าขึ้นพูดเสียงเบาแต่ชัดเจน “ฉันขอไปหาแม่ฉันก่อนได้ไหม… ตั้งแต่ฉันไปอยู่กับนาย ฉันยังไม่ได้คุยกับแม่เลย” เกริงพลหยุดเดิน หันมามองเธอตรง ๆ สายตาเขาไม่พอใจชัดเจน แต่ไม่พูดอะไรทันที เขาเหลือบไปทางแม่ของคาริสา ที่ยืนด้านในงาน และเป็นจังหวะเดียวกับที่สายตาเขาไปสบเข้ากับเดย์ซึ่งยืนมองอยู่ไม่ไกล รวมทั้งคิริวที่จ้องเขาแบบพร้อมพุ่งเข้ามาได้ทุกเมื่อ เกริงพลยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงกระซิบเสียงราบเรียบ “เข้าไปหาแม่ฉันก่อน… แล้วฉันจะพาเธอไปหาแม่เธอ” น้ำเสียงราวกับคำสั่งปลอมเป็นประโยคอ่อนโยน คาริสากัดริมฝีปากแน่น ก่อนจำใจพยักหน้าและปล่อยให้เขาจูงมือเข้าไปข้างใน หลังจากนั้นเกริงพลก็พาคาริสาเดินตรงเข้