“เฮีย… มันมืดอ่ะ มองไม่เห็นอะไรเลย”
เสียงของคาริสาเบาหวิว แฝงความหวั่นเหมือนเด็กที่กลัวความมืด
“ตรงชั้นข้างเตียงฉันมีเทียนอยู่ เดี๋ยวจะจุดให้” เดย์ตอบเรียบ ๆ พลางขยับตัวจะก้าวไป แต่ยังไม่ทันได้ขยับไปไหน มือเรียวของคาริสาก็ดึงชายเสื้อเขาไว้แน่น
“เฮีย… ไปด้วยสิ มันมืดอ่ะ กลัว”
เดย์ชะงักนิดหนึ่ง ก่อนจะปล่อยให้เธอกำชายเสื้อไว้ตามเดิม แล้วค่อย ๆ ก้าวไปด้วยกันในความมืด เสียงฝนข้างนอกดังสม่ำเสมอ ลมเย็นพัดลอดหน้าต่างเข้ามาให้ได้ยินเป็นระยะ
คาริสาเดินตามหลังอย่างเงียบ ๆ ทุกย่างก้าวของเธอใกล้ชิดกับเขาเกือบชิดแผ่นหลัง ความอุ่นจากฝ่ามือที่กำชายเสื้อไว้แน่น ทำให้ความมืดรอบตัวดูไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดอีกต่อไป
ทว่า…
เปรี้ยง!! ⚡
เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นพร้อมแสงวาบสว่างจ้าผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องมืด
คาริสาสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะเผลอสวมกอดเดย์จากด้านหลังโดยไม่ทันคิด แขนเรียวรัดแน่นรอบเอวเขา ร่างเล็กแนบชิดจ
