เดย์ที่ได้ฟังสิ่งที่คาริสาพูดเมื่อครู่ก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้ หัวใจชายหนุ่มอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด แค่รู้ว่าเธอจำวันเกิดของเขาได้ แถมยังตั้งใจทำบุญให้ “ไนท์” น้องชายฝาแฝดของเขาอีกด้วย แต่ทันทีที่ได้คิดต่อ… รอยยิ้มนั้นกลับแผ่วลงช้า ๆ “แต่…ทำไมเธอถึงรู้เรื่องของไนท์ละเอียดขนาดนั้น…” “แถมยังรู้ว่าไอ้หมอนั่นชอบกินอะไรด้วย… สนิทกันขนาดนั้นเลย?” เดย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางปรายตามองคาริสาที่กำลังตั้งใจเรียงของใส่ถาดใส่บาตร ใบหน้าขาวอมชมพูนั้นเต็มไปด้วยความตั้งใจจริงจนเขาอดหงุดหงิดในใจไม่ได้ “ไปสนิทกันตอนไหนวะ…” เขาสูดลมหายใจเข้า เตรียมจะถามออกไปให้รู้เรื่อง แต่ไม่ทันได้เอ่ยอะไร เสียงพี่ออมก็ดังขึ้นมาก่อนทันที “นู้น ๆ พระมาแล้วเจ้า เตรียมตัวเน้อ มนัสการหลวงพี่กั๋นเร็ว ๆ” เสียงเท้าของพระที่เดินแผ่ว ๆ บนทางดินดังใกล้เข้ามา เสียงระฆังจากวัดแว่วเบา ๆ มาพร้อมลมเช้า บรรยากาศสงบเย็นจนทำให้เดย์กลืนคำถ

