อินทิราตื่นขึ้นมาตั้งแต่แสงอรุณยังไม่ทันจับขอบฟ้า เหมือนเช่นทุกวัน เธอสวมชุดชาวไร่ทะมัดทะแมง เตรียมพร้อมสำหรับการลงพื้นที่ดูแลองุ่นแต่เช้าตรู่ เธอเดินสำรวจแปลงองุ่นแต่ละแถวอย่างละเอียด สังเกตความเปลี่ยนแปลงของต้นและผลองุ่นอย่างใส่ใจ คอยสั่งงานและให้คำแนะนำคนงานอย่างคล่องแคล่ว
จนกระทั่งสาย แสงแดดเริ่มแรงกล้า อินทิราเดินออกมาจากแปลงองุ่นเพื่อพักผ่อน เธอมองเห็นร่างสูงของเตชินท์กำลังเดินไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่หน้าบ้านพัก เขาเปิดประตูและขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว
อินทิราได้แต่ยืนมองตามรถคันนั้นไปอย่างเงียบๆ ตั้งแต่เช้าตรู่ เธอกับเขายังไม่ได้พบหน้ากันเลยสักครั้ง และยังไม่มีโอกาสได้พูดคุยกัน การที่เห็นเขารีบร้อนออกจากบ้านไปในตอนนี้ ทำให้เธอรู้สึกถึงความห่างเหินบางอย่าง
เตชินท์ขับรถยนต์คันหรูไปตามเส้นทางที่มุ่งหน้าสู่เขาใหญ่ แสงแดดยามสายส่องกระทบกระจกหน้ารถ แววตาคมกริบภายใต้แว่นกันแดดสีดำจับจ้องไปยัง
