[ณ ที่ทำงาน]
“ลั๊น...ลั๊น...ลา...” ฉันฮัมเพลงด้วยความอารมณ์ดี ก้าวเข้ามาในห้องทำงานด้วยลุคมั่นใจกว่าวันไหน ๆ แม้ร่องรอยอารยธรรมจะเต็มตัว แต่ฉันก็กลบมันด้วยรองพื้นราคาแพงจนเนียนกริบ ทว่า...ถึงจะอย่างนั้น ก็ไม่อาจปิดปัง ออร่าของคนมีความรักได้หรอก อิอิ...
“มินนี่...” เสียงของพี่ต้นทักทายฉันขึ้น ฉันหันไปยิ้มให้พี่ต้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มกว่าครั้งไหน ๆ
“ว่างไงคะพี่ต้น”
“เธอมาที่ห้องนี้ทำไม?” พี่ต้นมองฉันด้วยความสงสัย ฉันถึงกับกวาดตามองไปรอบ ๆ ก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ
“ก็มาทำงานไงคะ พี่ต้นก็พูดแปลก ๆ”
“เข้าใจว่ามาทำงาน แต่นี่มันแผนกวางกลยุทธ์ ไม่ใช่ห้องโครงการโลจิสติกส์ยุโรปซะหน่อย” พอได้ยินแบบนั้นก็ทำให้ฉันได้สติ จนต้องหันไปยิ้มเจื่อน ๆ กับพี่ต้น
“ฮ่ะ...ฮ่ะ...ฮ่ะ จริงด้วยค่ะ มินนี่เข้าห้องผิด ขอตัวนะคะ ลั๊นลา...”
“เหอะ...แปลกชะมัด” พี่ต้นพึมพำ แต่ฉันก็หาได้แคร์ไม่
ฉันเดินขึ้นไปยังห้องทำงา
