เกรซพะยุงตัวเองเดินผ่านเตียงผู้เป็นพ่อออกมานั่งสงบสติอารมณ์ที่หน้าห้องฉุกเฉิน เวหาเดินตามเธอออกมาเงียบ ๆ แม้จะรู้ดีว่าวันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายของพ่อเธอ ถึงแม้เงินมากมายของเขาจะซื้อทุกอย่างบนโลกใบนี้ได้แต่ความจริงเดียวที่เขายอมรับ นั่นคือ ความตาย เงินที่เขามีห้ามใครไม่ให้ตายไม่ได้ถึงแม้คนตรงหน้าจะหวังพึ่งพาเขามากแค่ไหนแต่เขาก็ไม่อาจห้ามได้ เกรซนั่งเหม่อลอยอยู่สักพักก่อนที่…
ความจริงที่แสนเจ็บปวดจะกระแทกเข้ากลางอกของเกรซอีกระลอก เมื่อเธอกวาดสายตาที่พร่ามัวไปด้วยน้ำตามองไปรอบ ๆ โถงทางเดินหน้าห้องไอซียูที่เงียบเชียบและอ้างว้าง...ไร้เงาของแม่เลี้ยงและลูกอีกสองคน ที่เคยกุเรื่องว่ารักและเป็นห่วงพ่อหนักหนา
ในยามที่ชีวิตของพ่อแขวนอยู่บนเส้นด้าย คนพวกนั้นที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อและเสวยสุขบนกองหนี้สินที่ทิ้งไว้ให้เธอแบกรับ กลับไม่มีใครโผล่หัวมาดูดำดูดีแม้แต่คนเดียว
“ฮึก...” เกรซสะอื้นจนตัวโยน ความ
