เช้าวันต่อมา ณ วัดเก่าแก่แห่งหนึ่ง
งานศพถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายและรวดเร็วตามคำขอของเกรซหลายปีก่อนแม่เธอก็มาจัดพิธีศพที่วัดแห่งนี้
“พ่อเจอแม่หรือยังคะ” เกรซเอ่ยถามกับภาพใบสุดท้ายที่หน้าหีบศพ ดวงตากลมโตแดงกรั่จากการร้องไห้มาตลอดทั้งคืน ต่อให้เธอเข้มแข็งมากแค่ไหนน้ำตามันก็ไหลอยู่ดี
บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความวังเวง มีเพียงเกรซที่นั่งเหม่อลอยอยู่หน้าหีบศพเพียงลำพัง จนกระทั่งเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังใกล้เข้ามา
"ตายจริง...มาไม่ทันดูใจพี่เสกสรรค์เหรอเนี่ย"
เสียงแหลมสูงของพรพรรณดังขึ้นพร้อมกับร่างของเธอที่เดินนวยนาดเข้ามาในศาลา ตามมาด้วยหนูนิ่มและนาวีที่แต่งกายด้วยชุดดำแต่ใบหน้ากลับแต้มไปด้วยเครื่องสำอางจัดจ้านและท่าทางเบื่อหน่าย
เกรซลุกขึ้นยืนด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ดวงตาแดงก่ำจ้องมองผู้มาใหม่ด้วยความโกรธแค้น
"พวกคุณมาทำไม" เกรซเอ่ยถามเธอจ้องมองสามคนแม่ลูกอย่
