บทที่ 37 : คนเจ็บคือเธอ (NC25++)

2571 Words

3 วันต่อมา ภายในห้องนอนเล็ก… [เวลา 06:30 น.] หลังจากเสร็จงานศพพ่อ เกรซก็หมกตัวอยู่ในเพนท์เฮ้าส์หรูทุกวัน หนังสือเรียนหลายเล่มที่เช่ามาคือเกาะป้องกันภัยชั้นดี เวหาไม่ยุ่ง ไม่รบกวน เหมือนกับรู้ว่าเธอกำลังเตรียมตัวสอบ พรุ่งนี้จะเป็นวันเสาร์อาทิตย์ที่นัดกับเอเดนและลีน่าเอาไว้ ร่างบางในชุดนักศึกษารัดรูปกำลังยืนเก็บหนังสือใส่ถุงผ้าเพื่อที่จะไปคืนตามเวลานัด บรรยากาศในห้องนอนเงียบสนิทจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ แต่หัวใจของเกรซกลับเต้นรัวจนแทบจะทะลุอก เมื่อแผ่นหลังของเธอถูกอกแกร่งดันจนแนบชิด ก่อนที่เขาจะจับเธอให้หันหน้ามาสบตากัน ร่างสูงใหญ่ของเวหาแนบชิดเข้ามาจนไร้ช่องว่าง ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดอยู่ที่ซอกคอ สร้างความปั่นป่วนจนเธอต้องหดคอหนี "คุณ... ปล่อยหนูนะคะ" เธอประท้วงเสียงสั่น มือเล็กพยายามยันแผงอกแกร่งไว้ แต่เขากลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย "หึ… ปล่อยงั้นเหรอ?" เวหาเค้นเสียงหั

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD