1 เดือนผ่านไป…
สำหรับการฝึกงานของเกรซตั้งแต่วันที่เวหาบอกกับสายฟ้าที่ผับว่าจะไม่ยุ่งจะถอยเขาก็ถอยออกมาจริง ๆ เกรซฝึกงานได้อย่างมีความสุขทุกวันเวหาไม่เคยพูด ไม่เคยถามนอกเรื่อง ๆ ยกเว้นเพียงเรื่องงานหลาย ๆ วันทั้งสองจะได้พูดคุยกันสักครั้งแต่ทว่าคนที่บอกถอยนั้นกลับไม่ได้ดีขึ้นเลย เวหาเงียบขรึมขึ้นกว่าเดิม เขาอึดอัดมากกับการถอยออกมาของตัวเอง เขาต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมากที่จะทำเป็นไม่สนใจเพื่อต้องการให้อีกคนอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขที่สุด…
ในช่วงเช้าของวันร่างหนาของท่านรองประธานนั่งมองวงจรปิดผ่านหน้าจอไอแพดที่วางอยู่มุมโต๊ะ เห็นร่างบางแสนคุ้นเคยเดินยิ้มกริ่มเข้าลิฟต์มาแค่เขาได้เห็นรอยยิ้มของอีกคนมันก็ทำให้เวหารู้สึกดีขึ้นอย่างน่าแปลกใจแต่แปลกที่วันนี้ทำไมเพื่อนสนิทของเธอถึงไม่มาด้วย ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนลิฟต์ดังขึ้นประตูเหล็กบานใหญ่เปิดกว้างที่ชั้น 35
ร่างบางก้าวออกจากลิฟต์ด้วยท่าทางกระฉับก
