ร่างบางยืนมองข้อความบนหน้าจอนิ่ง เธอไม่แม้แต่จะกดเข้าไปในแอพเพื่อตอบกลับเขาก่อนจะยัดสมุดบัญชีและมือถือลงในกระเป๋าผ้าที่สะพายอยู่…
“เขาไม่เอาก็ช่างสิแกจะได้มีเงินติดตัวไว้” ข้าวหอมเอ่ยขึ้น
“ฉันไม่ต้องการเงินของเขาแม้แต่บาทเดียว” เกรซพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
“เขาคิดว่าการเอาเงินฟาดหัวคนอื่นมันจะจบทุกอย่างได้เสมอสินะ...“ เกรซเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะเลิกสนใจคนใจร้ายสองสาวจูงมือกันเดินกลับบ้านที่ไม่ไกลมากนัก ปากซอยแคบมีรถสปอร์ตหรูสีดำขลับจอดนิ่งตาคมจ้องมองเข้าไปในซอยเห็นสองสาวเดินหายเข้าไปในบ้านด้วยใจที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก
”ไปผับ“
”ครับ“ ธีโอมองหน้าเจ้านายผ่านกระจกมองหลัง ก่อนจะขับรถไปผับหรูตามคำสั่งเจ้านาย บรรยากาศภายในรถเงียบเชียบมีเพียงเสียงของเครื่องปรับอากาศที่กำลังทำงานอยู่อย่างสม่ำเสมอกระทั่งรถขับเข้ามาจอดยังที่จอดประจำในผับ ร่างหนาลงจากรถด้วยท่าทีเรียบเฉยในช่วงค่ำของวันผู้คนค
