เวลา 10:45 น.
“น้องเกรซเหนื่อยหรือยัง” เจนจิราที่กำลังขะมักเขม้นเตรียมเอกสารบนโต๊ะ เอ่ยถามเกรซ
“ไม่เหนื่อยค่ะ…พี่เจนมีอะไรให้หนูช่วยคะหนูช่วยได้ทุกอย่างค่ะยกเว้นช่วยเขียน ช่วยพิมพ์นะคะ” เกรซยกมือข้างที่พันผ้าก๊อซให้หัวหน้าฝ่ายบุคคลดู และยิ้มหน้าเจือน ๆ เธอรู้สึกเกรงใจมากที่ช่วยอะไรอีกคนไม่ได้เลย
“ไม่ต้องเขียน ต้องพิมพ์อะไรทั้งนั้นจ๊ะ..แค่ไปช่วยพี่จัดเอกสารในห้องประชุมก็พอ” 11 โมงถึงเวลาประชุมเจนจิราก็เป็นหนึ่งที่ต้องเข้าร่วมประชุมในครั้งนี้ดังนั้นเธอเลยอยากให้เกรซเข้าไปช่วยเธอจัดเอกสารเตรียมพรีเซนต์ในห้องประชุม เกรซกระอักกระอ้วนเล็กน้อยครั้นจะปฏิเสธก็ไม่กล้าแต่ก็ไม่อยากเข้าไปร่วมประชุมด้วยเพราะไม่อยากเห็นหน้าคนใจร้าย เจนจิรามองหน้าน้องฝึกงานพลางอมยิ้มน้อย ๆ ถึงเธอจะไม่ได้สนิทสนมกับพนักงานคนไหนเป็นพิเศษ ไม่มีเพื่อนสุมหัวคุยเรื่องเจ้านายเหมือนคนอื่นแต่ก็พอได้ยินผ่านหูมาบ้างว่าท่านรองลงทุน
