พนักงานในบริษัทต่างพากันก้มหน้าทำงานด้วยความเงียบเชียบ เพราะรังสีความกดดันที่แผ่ออกมาจากห้องทำงานชั้นบนสุดนั้นรุนแรงจนน่าขนลุก เวหา นั่งมองกล้องวงจรปิดในไอแพด สายตาคมกริบจ้องมองร่างบางในชุดนักศึกษาที่เพิ่งเดินออกมาจากร้านกาแฟพร้อมกับแม่ของเขาและข้าวหอม
“ริมฝีปากหยักยกยิ้มอ่อน ๆ เมื่อเห็นร่างเล็กเดินเข้ามาในลิฟต์” แต่ทว่าในห้องทำงานของท่านประธานค่อนข้างที่จะเคร่งเครียด
“ผมจะไม่อ้อมค้อมและขอเข้าเรื่องเลยนะครับ หลายคืนก่อนคุณมาที่นี่คุณมีปัญหาอะไรกับลูกชายของผม” หลังจากที่พ่อภูผาไปส่งเกรซที่บ้านน้ำฝนพ่อถึงกับต้องมารีกล้องในตึกดูแต่ดันเห็นเหตุการณ์หน้าตึกในคืนนั้นที่ลูกชายถือปืนลงไปหาคนตรงหน้า
“ผมรู้มาว่าน้องเกรซติดหนี้ลูกชายคุณ 20 ล้านเพราะหนี้ก้อนนี้ทำให้ลูกชายคุณเอาน้องเกรซมาทรมานที่นี่ หมอกรเอ่ยบอกพ่อภูผานิ่งไปทันทีมันจริงอย่างที่เขาคิดไว้ไม่มีผิด ร่างหนานั่งนิ่งมองสายตาหมอไม่วางตา
“
