ช่วงเที่ยงของวัน เวลา 11:30 น.
พรึบ!!
ร่างบางลุกออกจากเก้าอี้ทำให้เวหาต้องเงยหน้าขึ้นไปมองคิ้วคมสองข้างขมวดเข้าหากัน
“จะไปไหน!” เขาเอ่ยถามเสียงดุจ้องมองใบหน้าสวยนิ่ง
“ไปพักทานข้าวค่ะ ตอนนี้ 11:30 น. แล้ว” เกรซตอบเธอไม่แม้แต่จะปรายตามองเจ้าของเสียงดุนั้นด้วยซ้ำ
“ฉันยังไม่ได้สั่งให้พัก!” เวหากระแทกปากกาลงบนโต๊ะ เสียงดังสนั่นเรียกความเงียบงันให้ปกคลุมไปทั่วห้องทำงานหรู ด้วยความรู้สึกไม่พอใจ
เกรซชะงักมือที่กำลังหยิบกระเป๋าผ้า เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับเขาตรง ๆ แววตาที่เคยสั่นไหวตอนนี้กลับนิ่งสนิทจนเวหารู้สึกขัดใจ
“งานชงกาแฟ...หนูทำเสร็จแล้วค่ะ ส่วนงานเอกสารที่คุณบอกว่าจะให้ทำ คุณยังไม่ได้ส่งให้หนูแม้แต่แผ่นเดียว” เธอกล่าวเน้นถ้อยคำชัดเจน
พรึบ!! เวหาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวอาดย่างสามขุมเข้ามาหาเธอจนร่างบางต้องถอยหลังหนี แต่เธอก็ยังสู้สายตาเขาไม่ยอมหยุดหลายชั่วโม
