เสียงใสของอมยิ้มดังมาจากด้านหลัง ทำเอาทั้งชีวาและม่านมุกชะงัก
“คุณน้าชีวาขา…”
เด็กสาวเดินตาเป็นประกายเข้ามาใกล้
“อมยิ้มทำขนมกับคุณย่าเสร็จแล้วค่ะ ไปชิมกันน้า”
ม่านมุกหันตามเสียง ก่อนตาโตขึ้นอย่างตกใจปนเอ็นดู
“โอ้โห… อมยิ้ม โตเป็นสาวแล้วเหรอเนี่ย น่ารักขึ้นเยอะเลยนะคะ”
อมยิ้มยกมือไหว้เรียบร้อย
“สวัสดีค่ะคุณน้าม่านมุก วันนี้อมยิ้มทำ วุ้นมะพร้าวเผา เผื่อคุณน้าด้วยนะคะ แต่น่าเสียดาย…”
เด็กสาวหันมองรอบๆ พร้อมถอนหายใจเบาๆ
“พี่ชายสองไม่มาด้วย อมยิ้มทำเผื่อพี่ชายสองด้วยค่ะ”
คำว่า พี่ชายสอง ทำให้ม่านมุกหันขวับไปมองชีวาทันที ดวงตาเบิกกว้างเหมือนเชื่อมโยงอะไรบางอย่างเข้าด้วยกัน
“อย่าบอกนะ…ว่า ‘พี่ชายสอง’ นั่นคือสามีของเธอ?”
ชีวากะพริบตาช้าๆ ก่อนพยักหน้าอย่างอ่อนแรง และก่อนที่ม่านมุกจะได้ถามอะไรเพิ่ม เธอก็รีบคว้าแขนเพื่อนไว้แน่น ก่อนพาเพื่อนเดินตรงเข้าเรือน
“ไป ชิมขนมกันก่อนนะมุก…”
เธอกร
