ความลับใต้หน้ากากคนเจ็บ

อกกว้างของควินรองรับเธอเต็มสองแขน ลมหายใจอุ่นของเขาเป่ารดขมับเธออย่างใกล้จนแทบแตะผิว หน้าเธอแทบจะชิดหน้ากากทองนั้นเพียงปลายนิ้วเดียว ชีวาตาเบิกกว้าง ใจเต้นรัวไม่รู้กี่ครั้งต่อวินาที “คะ…คุณ!!!” ควินกดแขนโอบรอบเอวเธอไว้แน่นกว่าที่ควร มากพอจะทำให้เธอขยับไม่ได้ แต่ไม่แรงจนเจ็บ ราวกับเขา อยากกอดเธอ มากกว่ากันไม่ให้ล้ม แต่ “โอ๊ย…” เสียงทุ้มต่ำ แหบต่ำกว่าปกติของเขาร้องขึ้นทันที ชีวาชะงักราวกับถูกหยุดลมหายใจ เธอกดตัวลงใส่อกเขาตรงตำแหน่งแผลที่ถูกยิงพอดี… เธอเบิกตากว้าง รีบดันตัวออกแทบไม่ทัน “คุณ… ฉันขอโทษค่ะ! ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันลืมไปว่าคุณเจ็บอยู่!” มือเล็กของเธอรีบประคองไหล่เขา ดวงตากลมเต็มไปด้วยความตกใจ ปนห่วงใยจนควินต้องหลุบตาลงหลบ เพราะความรู้สึกบางอย่างตีขึ้นมาในอกแรงเกินคาดคิด “ผม… ไม่เป็นไร” เขาตอบช้าๆ เสียงทุ้มยังสั่นนิดๆ “คุณตกใจเกินไปแล้ว” ชีวาหน้าแดง ร้อนวูบขึ้นมาอย่างคว