เมื่อภูดิศถึงประเทศไทย ชายหนุ่มจึงรีบเดินทางไปยังคอนโดฯ ของณิชาด้วยความคิดถึง พร้อมกับของเล่นเต็มไม้เต็มมือ รวมถึงของฝากคุณแม่ยังสาวเช่นกัน
เพียงแค่ภูดิศปรากฏตัวต่อหน้าหนูน้อยนาวิน น้ำเสียงสดใสปนดีใจก็ดังขึ้น ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มกว้าง ชวนให้ภูดิศยิ้มตามไม่หุบ
“คุณลุง พี่นาวินคิดถึง”
“ลุงก็คิดถึงพี่นาวินครับ”
“คุณลุงไปไหนมาครับ พี่นาวินรอตั้งสามวัน” หนูน้อยนาวินตั้งคำถามที่ตนเองสงสัยในทันที
“ลุงบินไปประชุมงานด่วน ที่ต่างประเทศครับ ขอโทษที่ไม่ได้บอกเอาไว้นะ” ภูดิศรีบขอโทษขอโพยหนูน้อยนาวิน เมื่อทราบว่าหนูน้อยนั้น รอตนเองตลอดสามวันที่ผ่านมา
“ทำงานหนักอีกแล้ว”
“ลุงซื้อของเล่นมาฝากเยอะเลยนะ” ภูดิศวางของเล่นมากมายตรงหน้าหนูน้อยนาวิน เพียงเท่านั้นกลับเรียกน้ำเสียงดีใจและแววตาประกายความตื่นเต้นออกมาชัดเจน
“ว้าว! ขอบคุณครับ พี่นาวินรักคุณลุงที่สุดเลย”
“อีกไม่นานคงได้เรียก พ่อ แทนลุงแ
