สามวันต่อมา
หลังจากหนูน้อยนาวินออกจากโรงพยาบาล ชีวิตอันแสนสงบของณิชาก็กลับมาอีกครั้ง แต่ไม่วาย หนูน้อยนาวินเอ่ยถามหาภูดิศทุกวัน จนเธอนั้นเริ่มน้อยใจลูกชายและหงุดหงิดใจกับภูดิศที่ไม่ยอมรักษาสัญญาที่ให้เอาไว้กับนาวิน
ภายในห้องนอนที่มีลูกชายและคุณแม่ยังสาวนั่งพิงพนักหัวเตียง โดยคุณแม่ยังสาวกำลังตั้งท่าอ่านนิทานก่อนนอนให้ลูกชายฟังดั่งเช่นทุกวัน แต่! กลับมีคำถามจากลูกชายเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง
“คุณแม่ครับ ทำไมคุณลุงยังไม่มาหาพี่นาวินสักที”
“คุณลุงคงติดงานครับ” ณิชาตอบกลับด้วยน้ำเสียงอบอุ่น มือเล็กลูบศีรษะเล็กของลูกชายเบา ๆ ปลอบประโลมให้ลูกชายเคลิ้มหลับ
“ทำงานหนักจังเลยนะครับ” หนูน้อยนาวินพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่มารดาอธิบาย พลันทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเงียบ ๆ
“ถ้าเกิดคุณลุงไม่มาหา พี่นาวินจะโกรธไหมครับ” ณิชาเอ่ยถามลูกชายด้วยความเป็นห่วง หากยังคงเป็นเช่นนี้ ลูกชายของเธอคงเสียใจไม่น้อย จนพลันนึกโกรธภ
